Na de islamisering nu de boeddhaïsering in het nieuws.
Gelukkig denken veel boeddhisten: Verander de wereld en begin bij jezelf.

Je kunt je hele leven ermee bezig zijn, naar het zoeken van de Waarheid.
Wat is namelijk de Waarheid?
Wat zoek je immers? Innerlijke verlichting, uiterlijke zekerheid?

Chandra: Wat versta jij onder zelfacceptatie? Nathan: (Stilte) Dat je jezelf niet uit de weg gaat. C: Hoe bedoel je dat? N: Dat alles wat er in je leeft, gekend wordt. C: Dus ook niet zulke leuke zaken als haat, lust en hebzucht? N: Als dat in je leeft en je ontkent dat, dan wordt het niet gekend. Kennen is niet hetzelfde als doen, dat je er iets mee doet. C: En wanneer je het niet ontkent dat je bijvoorbeeld een grote hekel hebt aan je man, vrouw of kind, wat dan? N: Kennen is zien, is begrijpen. Het is belangrijk om te weten wat in je leeft. Dat je keuzeloos gewaar bent. C: Dus als je inziet en begrijpt dat je ook een schaduwkant hebt, dan is dat eigenlijk een begin naar een oplossing? N: Het is de oplossing. C: Wanneer je erkent dat je maar een mens bent, dan bevrijd je jezelf dus van de nodige ballast? N: Zeker. C: Zijn onze schaduwkanten onvermijdelijk met ons 'zijn' verbonden of is het geen wet van Meden en Perzen om een schaduwkant te hebben? N: Het kan alleen maar een schaduwkant zijn, als je het niet kent.

Hoe vaak hebben mensen niet de Waarheid besproken tijdens een lezing? Voorbeelden: Gautama de Boeddha, Jezus Christus, Jiddu Krishnamurti en nu uit eigen koker, een lezing Wat is de Waarheid? Iets dat nu nog niet gekend is maar wel gekend (gerealiseerd) kan worden? Is het iets buitenaards, niet van deze wereld? Kan het overgedragen worden, of kunnen we er alleen zelf achterkomen?

 

Na een non-dualistische ervaring, denken zoekers het te weten, wat de waarheid is. Maar het gaat er volgens mij juist om, om je nergens aan te hechten, dus ook niet aan zulk ervaring.

Wat valt er te kennen aan onszelf?
Sommige mensen weten niet eens hoeveelste sigaretje ze hebben opgestoken …
Drinken onbewust hun kopje thee. Enzovoort.

Mijn kijk op wat advaita is.
Hier kun je de tekst lezen en zien als kort videootje van een kleine minuut.

 

Mensen verkopen graag hun ziel en zaligheid, als het om de verlichting gaat. Want als je verlicht bent, volgen de centjes en de mooie dames of heren vanzelf, niet waar? En je zult geen gebrek hebben aan aandacht!

Volgens mij is de verlichting van bijvoorbeeld een Boeddha en een Christus uitgegroeid tot een ware mythe.

 

 

Je zoekt (binnen advaita, zen, et cetera) en dan blijkt het zoeken zelf het probleem te zijn en niet de Waarheid die je zegt niet te kennen. Er valt niets te bereiken, 'je bent er al'. Goh, als je dat eens echt zou begrijpen als zoeker?! Wat een rust zou dat jou kunnen geven, hier en nu. Niets doet er dan meer aan toe, je bent er immers al, niet waar? Dat: Ik ben er al. Er valt niets te bereiken. Er is geen waarheid ...Tja, dat allemaal noem ik de baby fase.Je hoeft even niets na heel lang zoeken. Het kan dan zo zijn dat de eerste stap, niets is. Om tot bloei te komen heb je ruimte nodig, niet waar? Maar deze ruimte heeft niet de bedoeling je in slaap te houden, een soort verliefdheid op jezelf instand te houden.

Bestaat dat, keuzeloos gewaarzijn?
Dat je zonder centrum het waargenomene bent. Dan is er geen waarnemer, naast het waargenomene.

In de Indiase filosofie Advaita, ook hier in het Westen, wordt het volgens mij vaak iets te eenvoudig gesteld allemaal. Bewustzijn is alles en de wereld is niets. Verantwoordelijkheid lijkt dan ook niet te bestaan, omdat je toch niet de wereld bent.
Met het abc van Shankara moet er toch meer evenwicht zijn, binnen de stelling van de ultieme werkelijkheid.
De wereld is niet alleen een illusie maar je bent ook de wereld ...

 

We hebben het vaak over het Zelf en het persoonlijke zelf. Het eeuwige en het sterfelijke.
Mogelijk heb jij kennis aan dat Zelf. Of zeg jezelfs: Ik ben het Zelf.
De persoon mogelijk omschreven als de illusie.

 

What's on your mind? We zijn mensen van vlees en bloed maar sommigen beweren ook een ziel te hebben. Is dat zielig?

 

Ben jij tegenstrijdig? Heb je het bijvoorbeeld over liefde maar haat je bijvoorbeeld je broer?Advaita betekent niet-twee. Met andere woorden, er bestaat geen jij en ik. Geen God elders en jij hier.

Kun je geluk vinden in een wereld die verdeeld is? Of lijkt de wereld alleen maar verdeeld? Is de wereld in werkelijkheid een?

'Wie ben ik?', is een zelfkennis vraag.
Advaita zegt: Jij bent Dat. En Dat is? Zou je dan kunnen denken.

Alles is bewustzijn.Dan ben jij ook bewustzijn, niet waar? Je kunt ook zeggen: Alles is God of God is alles. Dan ben jij ook God, niet waar? Advaita is een verwijzing naar non-dualiteit.

 

Je weet wel: dat monster in je. Die woede die instaat is alles kapot te maken, anderen en jezelf.Of we proberen de draak slim af te zijn om hem te uiten of om hem te onderdrukken, maar op die manier verdwijnt hij niet echt.

 

 

Binnen de wereld van de advaita, heb je diverse leraren en guru's. Maar wat moet je daarmee? Hier in het Westen zijn we liever zelfstandig maar betalen willen we wel, als we maar resultaat zien! In het Oosten is het volgen van een meester/leraar/guru heel normaal en daar doen ze weer moeilijk over geld. Omdat daar ook veel meer armoede is trouwens.

Zijn is de enige realiteit en niet het kijken naar onszelf. Want dan spreek je van, iets anders dat naar iets anders kijkt. Twee zelven? Betekent meditatie gespletenheid?

Voed je met mediteren alleen maar je gespletenheid? Wie kijkt er naar wie? Zijn er twee ikken of een?Wanneer God alles is en jij bent God, dan is er alleen maar sprake van Dat.

Nathan Rozenhart

 

Kunnen we de woede in ons leven achter ons laten? Zullen dan ook daarmee alle oorlogen in de wereld eindigen en wat denk je van onnodig, door woedeaanvallen verstoorde relaties?

Binnen de advaita vedanta draait het allemaal om Brahman (God). Dat wat voorbij naam en vorm is. En dat ben jijzelf.

Een spiritueel leraar is niet altijd de slimste, ookal is ie misschien een stapje verder dan zijn bezoekers/leerlingen. Mischien staat er een foto van zijn eigen meester vlakbij hem op het podium en ruik je wierook. Misschien aanbid jij hem of haar al geruime tijd. Hoop je ook eens zo te zitten met diverse volgelingen.

Pijn wijst mogelijk op een ervaring van afgescheidenheid. Ik en mijn pijn ... Veel mensen ervaren vaak gevoelens van afgescheidenheid, jaloezie is ook zo'n ervaring. Ik ben jaloers op ...

Wat betekent dat: je hart openen? Wat betekent het, wanneer je altijd je ramen en deuren gesloten hebt? Liefde betekent contact, gevoeligheid en communicatie. Bij haat wil je helemaal geen contact maar de ander veranderen of vernietigen.

Een jnani is iemand die onderscheid kan maken tussen zijn kern en de wereld van illusie. Hij ziet zijn eenheid met God (Brahman) als de enige werkelijkheid.

Advaita is een non-dualistische stroming net als zen.De mens staat centraal, niet als ego maar als bewustzijn.

Waar liefde is is geen woede maar waar woede is? ...Je bent niet altijd de liefde bewust.Iemand steelt je fiets of je geld wordt veel te laat gestort en je bent boos, mogelijk kokende.

 

Mijn spirituele autobiografie, is een doorlopend gebeuren. Een deur ging open en die is nooit meer dicht gegaan. Er ging altijd weer een andere deur open. Maar de eerste deur ging daardoor niet dicht. Volgens mij was 19-06-1987 mogelijk mijn doorbraak. Maar het mysterie kwam toen niet echt tot zijn einde. De Waarheid is altijd nu, en dat blijk je steeds weer of haast te vergeten. Wanneer ik naar dit moment kijk en probeer, een poging doe om mijn weg te verwoorden, kom ik tot het volgende:- Alles is leeg. Aan iedere ervaring komt een eind.- Je bent niet afhankelijk van een geloof en of autoriteit om tot bloei te komen.- Woede is mogelijk ons grootste probleem.

'De wijzen kwamen uit het Oosten', wie kent niet die uitdrukking? En laten we eerlijk zijn, hier even enkele bekende namen: Krishna; Boeddha, Ramakrishna, Maharshi, Osho, Krishnamurti, ...

Het Westen mag misschien de wetenschap hebben en de technologie maar de wijzen kwamen beslist uit het Oosten. Nu maakt het Westen een spirituele inhaalslag mee. De New Age helpt daar zeker een handje bij.

Ik heb weleens het idee, dat binnen de neo-advaita-beweging woede vaak gewoon wordt geaccepteerd. Dan bedoel ik: de leraar kan nog altijd behoorlijk uit zijn dak gaan.

Woede schept verdeeldheid en advaita staat juist voor niet-twee. Wat is woede eigenlijk en kunnen we er los van komen?

We zijn natuurlijk maar kunnen steeds onnatuurlijker worden, door steeds meer achter de pc te zitten, bellen en spelen met onze gsm, achter de beeldbuis hangen, met muziek in onze oren rondlopen e.d.

Om niet in het wereldje van autoritaire leraren te komen, is het belangrijk dat de zoeker na zijn doorbraak (verlichtingservaring) er verder niets mee doet. Want op het moment dat je zegt: Ik ben er, begint de autoritaire fase.Leer liever alle ervaringen in je leven te accepteren als iets wat komt en gaat, dus inwezen leeg is.

Zo binnen, zo buiten. Non-dualiteit. Advaita (niet-twee).

Je hebt de Waarheid en het beeld van de Waarheid. Je hebt de boom zelf en onze gedachten erover. Onze gedachten zijn natuurlijk niet de boom zelf. Wanneer ik jou mijn gedachten doorgeef, heb je nog geen boom gezien, ontmoet.

Binnen de wereld van de advaita, is iedereen verlicht. Sommigen hebben dat mogelijk werkelijk begrepen. Anderen apen het alleen maar na.

Iedereen (spirituele zoekers) heeft er misschien wel eens van gehoord of zelf een satsang (ontmoeting in waarheid) meegemaakt. In het Westen heeft advaita een vogelvlucht genomen.

Filmpje over Gewoon zijn. The nature of being.

Non2 filmpje, in de geest van advaita en zen. Duur ca. 2 min, Nederlands-English. Foto, filmploeg en spreker, Sinai.
Hoe natuurlijk zijn we nog?

Wat is geluk? En hoe vinden we deze? We zijn allemaal op onze eigen manier op zoek, niet waar? We hopen op beter en meer. Maar wat knaagt het meest aan ons: dat wat we nog niet hebben of gewoon ons onbegrip voor ons diepste zelf?

De ervaring van dualiteit en non-dualiteit is niet waar het in werkelijkheid om gaat maar om de leegte van iedere ervaring. Deze leegte zelf is geen ervaring. Toch is het er, omdat jij er bent. Maar niet de 'jij' van een persoon. Ik verkondig hier geen mystiek, ik verwijs simpel naar het feit, dat jij aanwezig bent. Maar niet de 'jij' als een persoon.Je bent er, probeer dit niet te observeren. Zijn is volkomen onafhankelijk.

Advaita is een oude filosofische stroming in India. Ook wel jnana yoga genoemd. De weg van kennis. Zelfkennis staat voor het Ene. Advaita is Sanskriet en betekent niet-twee.

Het Ene dat ben jij. Voor het Ene is er geen object. Geen 'ik' en het andere. Het Zelf kent in werkelijkheid geen tweede. Jij bent het Zelf. Maar zoek er niet naar. Want je bent er al.