Barrow Island
Barrow Island is een continentaal eiland. Het vormde rond 8000 jaar geleden, toen de stijgende zeespiegel het afgesneden van het vasteland.
Lang voordat Barrow werd geïsoleerd van het vasteland - ongeveer 170 miljoen jaar geleden - men denkt dat er een sub-sea anticlinale structuur in het Barrow Island gebied. Grote hoeveelheden zand en klei werd zandsteen en claystone, vormt de basis van het eiland, dat is ongeveer 3 kilometer diep.
Dit gebied werd opgestuwd meerdere malen door storingen en andere geologische activiteit, voordat uiteindelijk stijgen boven de zeespiegel ongeveer 15000 jaar geleden een deel van de West-Australische kustlijn te worden. Ongeveer 7000 jaar later, de landmassa werd een eiland.
bron ABC.net
De eerste Europese vermelding van het eiland was in 1622 door John Brooks, kaptein van de Nederlandse Oost-Indische Compagnie schip Tryal. De omgeving van het eiland werd niet onderzocht tot 1803 door Captain Baudin, die dacht Barrow was een deel van de WA kustlijn.
In 1818, luitenant Phillip Parker King, die landmeetkundige was aan de noordwesten Australische kust, noemde het eiland 'Barrow's Island', na John Barrow, Esquire, een secretaris van de Admiraliteit.
In 1840, commandant John Clements Wickham en luitenant Lort bezoeken Barrow. Ze maakten een groot aantal waarnemingen, en verzamelde de verschillende exemplaren van de flora en fauna.
In 1873 werd het eiland beschikbaar gesteld als pastoraal eigendom.
In 1900, John T. Tunney, een naturalist, bracht twee maanden op het eiland het verzamelen van vogels en zoogdieren. Zijn rapporten inspireerde de indeling van het gebied als een A-klasse reserve, de hoogste kwalificatie mogelijk, in februari 1910.
In 1954, geologen werken voor West Australian Petroleum (WAPET) het potentieel voor olievelden. Toch zouden de werkzaamheden niet meteen beginnen. Groot-Brittannië had besloten de Montebello eilanden te gebruiken, over 16 kilometer ten noorden van Barrow Island, als een plaats voor zijn eerste set van bovengrondse atoomproeven. De Australische regering verklaarde gebieden binnen een straal van 72 kilometer 'beschermde'.
In 1963, WAPET zich meester van het land, en de eerste boren van gaten waren al snel geslagen na. Olie stroomde op Barrow Island op 7 juli 1964 en op 26 mei 1966 Barrow werd uitgeroepen tot een commercieel gebied. Binnen 8 jaar, had WAPET geproduceerd zijn 100 miljoenste vat olie uit Barrow Island.
Vandaag de dag zijn er meer dan 400 productie-bronnen op het eiland. De productie piekte in 1971 op 50.000 vaten per dag. Het gemiddelde van vandaag is ongeveer 14.000 vaten per dag.
De Barrow Island veld is uitgegroeid tot toonaangevend producent van Australië van olie door het aantal vaten per levensduur van het veld. In 1998 werd 735.439 kL van olie geproduceerd uit Barrow. Dit is een daling van voorgaande jaren - maar een rendement van enige betekenis.
Toen Barrow voor het eerst werd geboord, de verwachting was voor olie stromen voor 20 jaar. Vele jaren op het veld werkt. De verwachting is te blijven tot ten minste 2020 - Hoewel nieuwe technologieën en / of alternatieven voor fossiele brandstoffen zullen een invloed hebben.
