Leidt het gebruik van medische beelden tot een ander begrip van het menselijk lichaam?
Bij sommige medische onderzoeken kunnen patiënten met de arts meekijken naar ‘live’ bewegende beelden van de binnenkant van hun eigen lichaam. Maar wat zijn de filosofische implicaties van het feit dat medische kennis en dergelijke lichaamservaringen met elkaar verweven raken? Deze vraag staat centraal in het proefschrift Visions of Illness, dat vandaag wordt verdedigd aan de Universiteit Maastricht.
Het onderzoek van de promovenda Maud Radstake is gebaseerd op etnografisch onderzoek in een Nederlands ziekenhuis. Realtime beeldvormende technieken (echografie, doorlichting en endoscopie) dragen bij aan medische diagnostiek en geven vorm aan de manier waarop patiënten hun lichaam en hun gezondheidstoestand beleven.
De filosofische analyse laat zien dat ziekte-ervaring mede gevormd wordt door medische technieken en beelden. Geconcludeerd wordt onder andere dat artsen en patiënten hun verwachtingen met behulp van deze beelden beter op elkaar af kunnen stemmen.
Het proefschrift Visions of Illness; an endography of real-time medical imaging wordt uitgegeven door Uitgeverij Eburon.
