Zaterdag 12 november 2005 - Esther Venrooy, geboren in Rosmalen, tot 1999 wonend in Zaltbommel en nu in Gent, is een van de jonge componisten, die zich komt presenteren bij het festival November Music.



Den Bosch - Met de onbevangenheid waarmee ze spreekt, componeert Esther Venrooy ook. Net alsof moderne elektronische muziek, want op dat terrein beweegt zij zich, niet moeilijk zou zijn. Is ook niet volgens haar. „Elektronische muziek is even natuurlijk als gitaarspelen. Omdat elektriciteit ook een natuurverschijnsel is.“ En dus heeft ze deze muziekstijl tot haar eigene gemaakt. Ze werkt zich als een filmmaker door haar materiaal heen: klanken ordenen, op een intuïtieve manier. „Het fascineert me hoe geluiden bewegen in een ruimte. Daar wil ik mensen mee hypnotiseren.“ Haar werkwijze lijkt op die van Edgar Varèse en Igor Stravinsky, waarbij de indeling van tijd een belangrijke factoor is.



Dat Esther Venrooy daarin ver gaat, bewijst haar project ’Shift Coordinate Points’, waarvan ze zondag 20 november één hoofdstuk speelt tijdens November Music. Ze gebruikte hiervoor zogeheten ’number stations’, die sinds de Koude Oorlog op de kortegolffrequenties van de radio worden uitgezonden. Het zijn gecodeerde cijferreeksen, die geheime diensten waarschijnlijk gebruiken om boodschappen over te brengen. Niemand weet waar ze vandaan komen. „Het is een onafgebroken stroom cijfers en piepjes, echt fascinerend. Ik heb geprobeerd er een betekenis aan te onttrekken en alles in een nieuwe context te plaatsen.“



Esther Venrooy studeerde twee jaar aan het conservatorium in Tilburg, daarna drie jaar aan dat van Arnhem. Haar belangrijkste leermeester vond ze echter in componist James Fulkerson, oud-student van de Amerikaanse voortrekker in elektronische muziek, John Cage. De invloed van Fulkerson deed haar eind jaren negentig besluiten moderne elektronische muziek te gaan componeren.



In 1999 trok ze naar Gent, meldde er zich bij het Instituut voor Psychoacustica en Elektronische Muziek (IPEM), de eerste elektronische studio in Noord-Europa. Op elektronische instrumenten uit de beginjaren zette Esther Venrooy haar ontwikkeling in. In november 2003 had ze haar eerste grote concert in de Singel in Antwerpen, later vormde ze het voorprogramma van een concert van de elektronicagroep Einstürzende Neubauten. Die twee evenementen hebben haar naam, in België zeker, gevestigd.



Inmiddels heeft ze ook twee cd’s op haar naam: ’To shape volumes, repeat’ en de gloednieuwe ’Hout’, een samenwerkingsverband met pianist Frederik Croene.



„In België speel je voor zalen met zeshonderd tot duizend mensen. In Nederland is elektronische muziek een dorre woestijn. Wat ik wil is deze op een andere manier laten beluisteren. Ik zoek daarbij naar een interessante podiumact. Klanken liggen immers aan mijn vingers, voor het publiek kan het leuk zijn om daar naar te kijken. Elektronische muziek kan net als een schilderij van Mondriaan verschillende beelden oproepen. Zij is misschien wat moeilijker maar dat wil niet zeggen dat er geen publiek voor is. Je hoort bovendien overal elektronische muziek: in reclames en de supermarkt.“

Tags:| muziek | klassieke muziek |