Éditorial Radio4
Omdat niet op elke plek in en rond het huis een kabelaansluiting voorhanden is, kocht ik recentelijk een peperdure, maar wel voortreffelijk klinkende wereldontvanger. Geen betere balkonscène dan met een heerlijk stuk barok op de vroege ochtend. En dan lees ik dit:
"De raad van bestuur van de publieke omroep onderzoekt of Radio4 mogelijk uit de ether kan worden gehaald. Dat zou betekenen dat de zender alleen nog maar via de kabel te beluisteren zou zijn. De vrijgekomen etherfrequentie zou beschikbaar worden gesteld aan FunXL, een popzender voor allochtone jongeren. Uiteindelijk beslist de staatssecretaris of Radio4 echt uit de ether verdwijnt. Wanneer de knoop wordt doorgehakt is nog niet bekend."
Aldus de website van Radio 4. Nu weet je nooit precies hoe je zo'n tekst moet interpreteren. Hebben wij hier werkelijk van doen met een poging tot afbraak, of betreft het een move in de psychologische oorlogsvoering tussen de publieke omroep en de staatssecretaris en consorten. Hoe het ook zij, veel gekker moet het niet worden. Wie vandaag de dag aan de knop van de fm-frequentie draait, passeert een diarree aan popzenders. Publiek, commercieel en illegaal. In Amsterdam davert in de hoogste frequentie bovendien nog een aantal plaatselijke Hindoestaanse, Turkse en Creoolse zenders door de ether. Van mij mag alles, dus dat ook.
Maar de enige Nederlandse klassiekemuziekzender uit de lucht halen om vervolgens nog meer van hetzelfde aan de ether toe te voegen, is onbehoorlijk bestuur. En is een getuigenis van desinteresse voor de rechten van een culturele minderheid, die nu juist bij de publieke omroep in veilige handen behoort te zijn. Je zou de indruk krijgen, dat wie de toonkunst lief heeft, gestraft moet worden. Arme Theo Olof. Bij leven de initiator van Neerlands klassiekemuziekzender, wellicht bij leven nog geconfronteerd met de verbanning ervan achter de kabel.
Niels Le Large
Symfonische muziekpagina's
