De intimiteit van Chet Baker
Chet Baker (1929) was vooral een lyrisch trompetspeler en introverte zanger die zowel thuis was in de toegankelijke cool jazz als in de bebop. Chet Bakers muzikale carrière begon in 1952, toen hij enkele optredens met saxofonist Charlie Parker deed in Los Angeles. In datzelfde jaar sloot hij zich aan bij het Gerry Mulligan Quartet, met wie hij onder meer ‘My Funny Valentine’ opnam, de song die hij tot het eind van zijn leven steeds zou blijven vertolken.
Omdat het kwartet al binnen een jaar werd opgedoekt, ging Baker snel solo. Zijn eerste albums maakte hij onder anderen met toetsenist Russell Freeman. Hij speelde in die begintijd vooral lyrisch en zong op een lieflijke, soms fluisterende en ietwat androgyne manier. Met zijn carrière ging het goed tot begin jaren zestig. Vanaf dat moment doorkruisten de drugs steeds vaker zijn leven en muzikale werk. In 1966 werd hij in San Francisco door vijf mannen in elkaar geslagen en verloor hij al zijn boventanden en moest hij leren spelen met valse tanden, wat hem wonderwel lukte. Chet Baker stierf in 1988 door een val uit een raam van het Prins Hendrik Hotel in Amsterdam en - zoals altijd bij dit soort dingen - wordt aan de borreltafel nog wel eens gespeculeerd of het ongeluk was, of hij misschien werd geduwd en was vermoord of dat het zelfmoord was.
Reacties
barew kjankik wons es zawt tanem?kusej kes het zanotanal kes het law giserel seksow ow usum kunwi toch gri..??
Gepost door: artur | 20 maart 2007 19:49